Veel volk in Hof ter Dijle op 5 februari. SP.a Haacht stelde toen de nieuwe ploeg voor tijdens een nieuwjaarstreffen. Een mooie mix van sterke kandidaten.

Marc Feyaerts, een advocaat die Haacht door en door kent, trekt de lijst bij de gemeenteraadsverkiezingen. Karin Jiroflee staat op de tweede plaats. Verder heel wat nieuwkomers die met SP.a willen bouwen aan de toekomst van Haacht. (Je vindt ze bij ‘Mensen’). Kortom: we zijn er klaar voor!

We zijn ook benieuwd naar jouw ideeën om van Haacht een aangenamere gemeente te maken. Daarom houden we in april inspraakvergaderingen in elke deelgemeente. Hou dus je brievenbus in het oog!

Op zondag 11 september organiseert vzw Stop de Oven een protestmars tegen de geplande afvalverbrandingsoven in Kampenhout-Sas. De optocht start om 13.30 uur op de parking van de brouwerij van Haacht en trekt langs een parcours van 3 kilometer naar de veiling van Kampenhout-Sas.

Deze protestmars is de ideale manier om jouw ongenoegen over de plannen van Recover Energy bekend te maken en om massaal te tonen dat onze regio geen verbrandingsoven wilt!

Maar vergeet zeker niet om hier een bezwaarschrift in te dienen tegen milieu- en de bouwvergunning.

Samen kunnen we de oven stoppen. Tot zondag!

Meer info: www.stopdeoven.be

Deze avond werd in Nieuwpoort het resultaat bekend gemaakt van onze voorzittersverkiezingen. Bruno Tobback en Joke Quintens werden met 96,9 procent verkozen tot de nieuwe voorzitter en ondervoorzitter van sp.a.

“Met deze score ligt de lat bijzonder hoog. We willen ervoor zorgen dat sp.a de vertegenwoordiger wordt van een ander Vlaanderen, een Vlaanderen van optimisme en vooruitgang. We blijven daarbij trouw aan onze waarden: rechtvaardigheid, eerlijkheid en de bereidheid om te investeren in sociale vooruitgang.”

Een eerste belangrijk akkoord is een feit: de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde is gesplitst. En er is meer, ook over de benoeming van de burgemeesters in de Rand en de hervorming van de Senaat is er een akkoord. Caroline Gennez toont zich enthousiast: “We zijn er in geslaagd een goed akkoord te onderhandelen, na jaren van pogingen om BHV te splitsen. Dit is de meest zuivere splitsing die ooit op tafel heeft gelegen, en deze is werkelijkheid geworden. Eindelijk.”

“Er is niet langer een link tussen de kieslijsten van Vlaams-Brabant en Brussel. Deze splitsing is eerbaar en met respect voor de Vlaamse vragen. Bovendien is deze splitsing erg belangrijk omdat hiermee een symbooldossier van de baan is. Er is weer vertrouwen tussen de onderhandelende partijen, dit opent deuren”, aldus Gennez.

“Ook dat de Senaat in zijn huidige vorm wordt afgeschaft, stemt mij gelukkig”, gaat Gennez verder. “Aan twee belangrijke eisen van sp.a is voldaan. Maar het is belangrijk dat we nu het hoofd koel houden en verder onderhandelen over de financieringswet, de overdracht van bevoegdheden maar vooral ook over de hoogdringende socio-economische maatregelen. We hebben al te lang stil gestaan, nu moeten we beslissingen nemen. Dat hebben we gedaan voor BHV, en dat moeten we nu ook voor de overige dossiers doen”.

In september kiest onze partij een nieuwe voorzitter en ondervoorzitter. Eén duo stelde zich kandidaat: Bruno Tobback als voorzitter en Joke Quintens als ondervoorzitter. sp.a Haacht steunt hen voluit!

In hun intentieverklaring verzoenen Bruno en Joke aloude waarden met nieuwe ideeën. Solidariteit – hét basisbegrip voor elke socialist – krijgt een invulling die aangepast is aan onze snel veranderende samenleving.

Geen solidariteit zonder sterke sociale zekerheid. Bruno en Joke houden een fel pleidooi voor ons sociaal zekerheidsstelsel, al stellen ze ook recepten voor om op een eerlijke en rechtvaardige manier nieuwe uitdagingen aan te gaan. Toch blijft het uitgangspunt onveranderd: samen staan we sterker.
De voorbije jaren zonken we steeds verder weg in een communautair moeras. Bruno en Joke bieden een uitweg. Zij kiezen voor een ànder Vlaanderen. Geen egoïstisch Vlaanderen dat draait om taal en bodem, maar een samenleving waarin we met zijn allen aan de toekomst werken. Waar we allemaal verantwoordelijkheid opnemen en inspanningen leveren, maar ook samen hiervan de vruchten plukken.

De sp.a is een goudmijn, stellen Bruno en Joke terecht. Onze leden en sympathisanten, verkozenen en militanten zijn onze sterkste troeven. Geëngageerde mensen die elk op hun manier onze idealen naar buiten brengen. Met hen moeten we de straat op, met enthousiasme en vooral veel goesting. We vertrouwen erop!

Op 4 juli keurde de Vlaamse administratie het milieueffectrapport (MER) voor de afvalverbrandingsinstallatie in Kampenhout goed. Waarschijnlijk vraagt Recover Energy binnenkort een milieuvergunning aan bij het provinciebestuur. No time to waste, om een oude slogan van Greenpeace te citeren.

Wie de samenvatting van het MER leest valt van de ene verbazing in de andere. Van milieueffecten of gezondheidsrisico’s lijkt nauwelijks sprake. De gevolgen voor mens en natuur zijn volgens de auteurs klein tot verwaarloosbaar, op een paar uitzonderingen na. Meer nog: de groenbuffer en de strakke vormgeving van de afvalcentrale verfraaien de omgeving, terwijl de extra schepen op de vaart een troef zijn voor recreanten. Je moet maar durven…

Op dit ogenblik werkt de provincie aan een Provinciaal Ruimtelijk Uitvoeringsplan (PRUP) dat afvalverbranding in Kampenhout-Sas uitsluit. Na de voorlopige vaststelling van dit PRUP, waarschijnlijk op het einde van dit jaar, kan men op basis hiervan vergunningen weigeren. sp.a Haacht maant de provincie daarom aan tot spoed: er is geen tijd te verliezen!

Intussen is het uitkijken naar de milieuvergunningsaanvraag. Zodra de provincie die ontvankelijk verklaart, zal de gemeente Kampenhout een openbaar onderzoek inrichten. Een kans die we massaal moeten grijpen om de plannen van Recover Energy te dwarsbomen. We roepen iedereen op om tijdens dit onderzoek bezwaarschriften in te dienen, en zullen de tegenstanders van de oven met raad en daad bijstaan.

Voor sp.a Haacht s het zonneklaar: deze verbrandingsoven hoort hier niet thuis. We zullen alles in het werk stellen om daarvoor te zorgen. Gezondheid gaat voor: samen kunnen we de oven stoppen!

Al jaren horen we het op het nieuws en lezen we het in de krant “schrijnend te kort aan plaatsen in de kinderopvang”. Getuigenissen van mensen die voor de zwangerschap al een plekje zochten, mensen die meer dan een jaar moesten wachten op een plek, mensen die hun werk moesten opgeven om thuis te blijven voor hun baby…

Hoe zit het nu in de realiteit? Wel, de berichtgeving in de media is wat opgeklopt. Aan de ene kant is dit niet slecht, want het zet de beleidsmensen aan tot stappen en die zijn altijd welkom, maar aan de andere kant zet het ook (toekomstige) ouders aan tot ongerustheid. En die is -gedeeltelijk- onterecht. Het zit namelijk zo: er zijn genoeg plaatsen voor kinderopvang in Vlaanderen, maar er zijn een beperkt aantal plaatsen in de gesubsidieerde opvang, en de beschikbare plaatsen in zowel gesubsidieerde als niet-gesubsidieerde opvang zijn vaak regiogebonden. Als je dus tijdig opvang wilt en dan nog liefst in de buurt, zou het kunnen dat je wat meer moeten betalen. Anders riskeer je op een wachtlijst terecht te komen waar de wachttijden soms tot twee jaar kunnen oplopen.

Wat is nu het verschil?

Gesubsidieerde opvang is opvang bij een erkend kinderdagverblijf of een aangesloten onthaalouder. Als ouder betaal je tussen € 1,41 en € 25,18 per dag (juli 2008 – juli 2009), de rest wordt bijgepast door de overheid. Je betaalt enkel voor de dagen dat je kind effectief aanwezig is. (Bij ziekte kan de opvang ook een attest van de dokter vragen om de afwezigheid te wettigen!). Het bedrag dat je moet betalen wordt berekend op basis van het gezinsinkomen.

De niet-gesubsidieerde opvang, zijn onthaalouders en (mini)kribbes die zelfstandig werken. Ze kunnen erkend zijn door Kind en Gezin, maar dit zegt alleen maar iets over de kwaliteit van de opvang, niet over de prijs. Deze zelfstandige onthaalouders mogen immers een bedrag vragen wat zij willen (met een limiet uiteraard, als ze hun erkenning van K&G willen krijgen). Het addertje hier is dat je vaak ook betaalt wanneer je kindje niet komt (bij bijvoorbeeld ziekte). Zo kan het bijvoorbeeld zijn dat je bij een zelfstandige onthaalmoeder een vast bedrag van € 400 per maand betaalt. Het goede nieuws is dat in regio Haacht er meer plaatsen dan opvang-behoeftige kinderen die zijn, dus met enig zoekwerk zou je in principe altijd een plaatsje moeten vinden. Over de prijs kunnen we je jammer genoeg geen zekerheden geven.

Nog enkele tips en handige weetjes:

1. Kinderopvang kan je tot € 11 van de belastingen aftrekken. Let wel, de opvang moet hiervoor erkend zijn door K&G.
2. Alleenstaande, werkende ouders met minstens 1 kind jonger dan 4 jaar, hebben recht op thuisopvang buiten de normale uren, te betalen met dienstencheques.
3. Informeer bij niet gesubsidieerde opvang goed naar wat in de prijs is inbegrepen. (meestal is enkel de voeding inbegrepen)

Meer informatie

1. Bereken zelf de dagprijs voor jouw kind.
2. Vind door K&G erkende opvang op maat in je buurt.
3. Kijk zelf waar er in je buurt nog plaatsen vrij zijn.

‘Baas in eigen buik’: het klinkt als een slogan uit lang vervlogen tijden. De wet Lallemand – Herman-Michielsens die abortus onder voorwaarden toestaat is immers al meer dan 20 jaar oud. Maar dat belet een aantal conservatieve krachten niet om dit verworven recht in vraag te stellen. Met de zegen van aartsbisschop Léonard, net als vorig jaar prominent aanwezig op een ‘Mars voor het Leven’ in de Brusselse straten. Flashback naar donkere dagen?

Soms lijkt het te gek voor woorden. Ik hoorde op TV een betoger een abortusverbod afschilderen als een maatregel om vrouwen te beschermen. Vrouwen zouden nu immers vaak onder druk een abortus ondergaan en daar de rest van hun leven onder lijden. Een fraai staaltje van krom redeneren. Want vrouwen worden niet tot abortus gedreven omdat dit wettelijk kan. Ze hebben daarvoor veel betere redenen. Verbieden doet het aantal abortusingrepen niet dalen. Integendeel: ons land kent juist één van de laagste abortuscijfers ter wereld.

De abortuswet terugschroeven of afschaffen is crimineel. Ongewenst zwangere vrouwen worden weer de illegaliteit ingedreven en zijn een gemakkelijk doelwit voor kwakzalvers van allerlei slag. Ook de psychologische begeleiding komt in het gedrang. En slachtoffers van verkrachting moeten het kind van hun aggressor dragen. Humaan is anders.

Natuurlijk is een abortus liefst te vermijden. Maar de ironie wil wel dat de felste abortustegenstanders zich ook verzetten voorbehoedsmiddelen en zelfs seksuele voorlichting. ‘Every sperm is sacred’, zoals in de meezinger van Monty Python.

Al kan het natuurlijk nog erger. In de VS deinzen ‘verdedigers van het ongeboren leven’ er niet voor terug om medewerkers van abortusklinieken te vermoorden. Van een perverse logica gesproken. Gelukkig zijn we hier nog niet zover.

Wij vrouwen kunnen zelf beslissen over ons lichaam. We hebben daarvoor geen priester of aartsbisschop nodig. ‘Baas in eigen buik’: actueler dan gedacht…

De wereld verandert razendsnel. Vijftig jaar geleden bleef iedereen onder de kerktoren. Wie uit een buurdorp kwam, werd als een vreemdeling aanzien. Die tijd ligt ver achter ons. Zeker in Vlaams-Brabant. Dat bleek tijdens de voorstelling van het Dossier minderheden, op 16 maart in Asse. Nooit werd de bevolkingssamenstelling van onze provincie zo gedetailleerd en bevattelijk in kaart gebracht. Met verrassende resultaten.

In Vlaams-Brabant leven mensen uit meer dan 175 landen. Onze inwoners komen van letterlijk overal. Een probleem? Niet noodzakelijk. Die diversiteit biedt net heel wat kansen. Een paar voorbeelden.

Mensen van vreemde origine zijn veel jonger dan de rest van de bevolking. Een kwart van de Belgen is ouder dan 60, tegenover nog geen tiende van de personen met andere roots. En dat is best belangrijk voor de toekomst. Want wie moet de vergrijzing opvangen?

Laten we meteen een ander cliché ontkrachten: niet-Belgisch staat niet gelijk aan achtergesteld op de arbeidsmarkt. Burgers uit rijke OESO-landen of West- en Noord-Europa zijn vaker aan het werk dan Belgen. Of nog een opvallend gegeven: niet -Belgische werklozen zijn gemiddeld hoger geschoold. Al geldt dat niet voor alle bevolkingsgroepen.

De rand rond Brussel beheerst in grote mate het politieke strijdtoneel. Het is het decor van een stellingenoorlog zonder weerga. Nederlandstaligen en Franstaligen graven zich in, een oplossing lijkt verder weg dan ooit. Alhoewel…

Volgens het Dossier minderheden wordt de rand niet gekenmerkt door verfransing, maar door internationalisering. De helft van de niet-Nederlandstaligen spreekt thuis een andere taal dan het Frans, en hun aandeel stijgt snel. De gemiddelde inwijkeling in de rand is al lang niet meer de welgestelde Franstalige bourgeois. Het plaatje is veel complexer dan men meestal voorstelt.

Nieuwe inzichten betekenen nieuwe kansen. Waarom dan blijven focussen op de tegenstelling tussen Vlamingen en Franstaligen? Kunnen we die discussie niet achter ons laten en een sprong vooruit wagen? Maken we niet beter gebruik van de rijke diversiteit in de rand, in plaats van als hulpeloze slachtoffers achter de rattenvanger van Antwerpen te lopen? Ging er nog niet genoeg tijd verloren?

We staan dus voor een keuze. Blokkeren in een Vlaamse kramp, of opteren voor verscheidenheid. Het Bokrijk aan de Zenne van het Taalaktiekomitee, of een open provincie waar culturen mekaar ontmoeten en nieuwe ideeën kunnen groeien? De vraag stellen is ze beantwoorden.